„Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa” to dwa opowiadania z tomu „Gra na wielu bębenkach”. Oba opowiadania wiąże powtarzający się w nich motyw zagubienia i osamotnienia. Olga Tokarczuk prezentuje czytelnikom opowiadania, które przedstawiają dwie różne historie. Z pozoru są one inne, ale mają wiele punktów wspólnych. W obydwu autorka przedstawia bohaterów, którzy znajdują się w nieprzewidzianych okolicznościach. Nagle wszystko, co znali, znika. Zostają więc zmuszeni do tego, aby polegać tylko na sobie. Profesor Andrews znajduje się co prawda wśród ludzi, ale nie rozumie tego, co widzi, ani nie potrafi porozumiewać się z innymi osobami. Natomiast rozbitek z „Wyspy” nagle zostaje sam i nikt nie jest w stanie mu pomóc. Osamotnienie może mieć wiele wymiarów, a Olga Tokarczuk pokazuje to dobitnie w swojej książce. Opowiadanie „Wyspa” jest bardziej metaforyczne i znacznie głębiej wnika w egzystencjalny problem samotności człowieka jako jednostki w obcym świecie. Rozbitek musi na nowo nauczyć się żyć w warunkach mu nieznanych. Poukładane życie tego człowieka stało się w jednym momencie nieaktualne, ale kiedy odkrywa on zawartość łódki wyrzuconej na plażę przez morskie fale, otrzymuje nagrodę za dostrzeżenie swojej jedności z otoczeniem. Być może noblistka tym właśnie opowiadaniem chce skłonić Cię do refleksji nad tym, co posiadasz, co robisz i co może stać się w Twojej przyszłości. Bohater drugiego z opowiadań, profesor Andrews, jest zagubiony nie na wyspie, ale w Warszawie. Porzucony przez opiekunów w obcym otoczeniu zaczyna obserwować zachowania warszawiaków. Sprawdź, co w nich odkryje. Czy zrozumie ich język i postępowanie?